Herfst in aantocht! Of nou ja, eigenlijk was die er al, maar nu vóelt het pas echt zo.
Enerzijds houd ik van de herfst: de mooie kleuren aan de bomen en van binnen kriebelt het om thuis te blijven, een soepje te maken en de kaarsjes aan te doen. Aan de andere kant stemt het vooruitzicht aan een paar maanden lang korte dagen met weinig daglicht me altijd een beetje somber…. En dat daglicht heeft je lichaam nou juist zo hard nodig om serotonine (‘gelukshormoon’) aan te maken! En daarna wordt dat weer omgezet in melatonine (‘slaaphormoon’), zodat je ’s avonds gemakkelijker in slaap valt.
Ik probeer daarom juíst in de donkere maanden vaker overdag een ommetje te maken (al is het maar een halfuurtje in de lunchpauze) of de fiets te pakken in plaats van de auto. Ik weet het; het is niet altijd aantrekkelijk, maar uiteindelijk kom je áltijd frisser en toch ook opgewarmd op plaats van bestemming (dan stijf uit een warme auto gestapt)…
